แฮ่ะๆ's profileผม...รู้สึกคับPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 03 เด็ก+ฝันจาปีใหม่แล้วพวกเรา
ดมื่อวานไปเช้าหนังเรื่องไรซักอย่าง
มันเล่าถึงเรื่อง เด็กคนหนึ่งที่เชื่อว่าแซนต้ามีจริง
ทั้งๆที่ความเป็นจริง แซนต้าคงเป็นเพียงนิยายหลอกเด็กเท่านั้น
จนคืนหนึ่งมีรถไฟขบวนยาวมาจอดถึงหน้าบ้าน
เด็กคนนั้นสงสัยและถามว่า รถไปจะไปไหนและมารับใคร
คนเก็ยตั๋วรถลงมา และบอกว่าเราจะไปขั้วโลกเหนือ
และเธอคือบุคคลที่เราจะรับไป
เด็กคนนั้นสงสยและถามว่า เราจะไปทำไมขั้วโลกเหนือ
คนเก็บตั๋วจึงบอกว่า เราจะไปหาแซนต้า จะไปด้วยกันไม๊
ถ้าจะไปก้อขึ้นรถไฟเลยยย
แต่ถ้าไม่อยากไป ก้อไม่เป็นไรนะ อิอิ
เด็กคนนั้น ลังเลอยู่นานจนรถไฟเริ่มออก
เด็กคนนั้นตัดสินใจว่า ควรจะไปดีหรือไม่
จะถูกหลอกหรือปล่าวน่ะ
แต่ แอ รถไฟทำไมมาจอดหน้าบ้านเราได้นะ
ทันที ที่รถไปเริ่มขับเคลื่นด้วยความเร็วเด็กน้อยคนนั้นจึงกระโดดและก้าวขึ้นรถไฟ
เป็นระยะไม่นานเลย รถไฟคันนั้นก้อได้ถึงที่หมายอย่างทุลักทุเล
แซนต้ามีจริง แซนต้ามีจริง เด็กคนนั่นเห็นกับตาว่าแซนต้าครอสมีจริง
และกำลังยุ่งเพราะพุ่งนี้คือว่าครีสมัส อีฟ(พิมผิดรึป่าวไม่รู้) อิอิ
จนแซนต้ามายืนคุยกับเด็กชายคนนั้น
และถามว่าครีสมัสนี่อยากได้อะไรรึหนู
เด็กคนนั้นขอเพียงกระดิ่งที่ติดกับกวางแรนเดีย
เหตุผลคือเสียงมันเพราะดี เสียงมันดังกังวาน
และเขาอาจได้กลับไปบอกเพื่อนๆว่า
เขาเจอแซนต้าแล้ว หุหุ
แซนต้าก้อยืนกระดิ่งอันนั้นให้และบอกว่า
จงเชื่อ และเสียงกระดิ่งจะดังตลอดไป
และแล้วก้อหมดเวลา
เด็กคนนั้นจึงต้องขึ้นรถไฟกลับ
พอรถไฟจอดถึงบ้านเด็กชายผู้นี่จึงกลับเข้าที่นอน
กลับพบว่ากระดิ่งได้หายไป
แม้จะรู้สึกเสียดายแต่จะทำยังไงได้ละ
จึงหลับไปปปป...
ตื่นขึ้นมาอีกที
กลับพบว่ามีต้นครีสมัสอยู่ในบ้านพร้อมกล่องของขวัญ
แน่นอน พ่อกับแม่เด็กคนนั้นเตรียมไว้ให้
แต่มีกล่องนึงที่เกิน
และก้อพบว่ากระดิ่งได้อยู่ในกล่องนั้น
หยิบกระดิ่งขึ้นวมา และเขย่าเสียงมันดังกังวานเหลือเกิณ
สดชื่นและอบอุ่น มีโนตเล้กๆเขียนว่า
ทีหลังอย่าทำเสือขาดอีกละ จากMr. S
หุหุ ..เด็กคนนั้นนั่นเขย่าอยู่นาน(สงสัยจะมัน)
ไหนเอามาจากไหน น้องชายของเขากระชากกระดิ่งจากมือเด็กชายคนนั้นและสั่น
ปรากดว่าไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา
พ่อและแม่ก้อบอกว่า
กระดิ่งสวยดีนี่ลูก แต่เสียดายทำไมมันไม่มีเสียงนะ
และก้อไม่มีใครสนใจกระดิ่งลูกนั้นอีกเลย
เด็กชายคนั้น ก้อลองเอากระดิ่งส่นอีก
เอ๊ ทำไมมีเสียงนะ
..กระดิ่งลูกนั้นถูกลืมเลือนไปอาจเป็นเพราะว่าไม่มีใครสนใจ
นานวันๆๆ.... เด็กคนั้นซึ่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่
คิดอยากจะสั่นกระดิ่งอีกครั้ง
แต่
ทำไมมันไม่มีเสียงนะ
อาจเป็นเพราะกระดิ่งมันเสียกะมัง
กรุ๊ง กรี๊ง กรุ๊ง กรี๊งๆๆ
กระดิ่งมันดังตลอดกาลนั่นแหละ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคิดใจต้องเด็กชายผู้นั้นมากกว่า
เขาไม่เคยเชื่อว่ามันจะดังอีกต่อไป เพราะไม่มีใครได้ยินเสียงมันเลย
เศร้าจัง
การ์ตูนเรื่องนี้..ทำไมเราต้องร้องไห้ด้วยนะ
การ์ตูนออกจะสนุก น่ารักไม่มีเรื่องเศร้าเลย
แค่เด็กคนนึ่งที่ลืมไปว่าเคยเชื่อในสิ่งที่เป็น
หรือเค้าถูกกลืนกินจากสังคมรอบข้าง
ถึงแม้ว่าเสียงกะดิ่งจะจางหายไปจากใจของเด็กคนนั้น
แต่ไม่มีเลยซักครั้งที่กลิ้งจะลืมเลือน
"ตราบสิ้นลมหายใจ"
โชคดีครับ
สนุกกับครีสมัส นะ ผม...รู้สึกคับ
|
||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
